Szpik kostny pobierany jest w dwojaki sposób. Obecnie coraz więcej klinik dokonujących przeszczepów preferuje metodę, w której szpik pobiera się z krwi obiegowej. Przed zabiegiem dawca przez cztery, pięć dni przyjmuje leki, które mają zwiększyć produkcję komórek krwiotwórczych (to o nie chodzi podczas przeszczepu).

Technicznie afereza (oddawanie szpiku) wygląda tak samo jak oddawanie krwi. Istotna różnica dotyczy rodzaju komórek, jakie się pobiera. Płytki zawierające komórki krwiotwórcze zostają w separatorze, a krew ich pozbawiona tłoczona jest z powrotem do drugiej żyły dawcy.

Jaki jest idealny dawca szpiku? To osoba w wieku 18-50 lat, która nigdy nie chorowała na gruźlicę, nowotwory, choroby hematologiczne, wirusowe zapalenia wątroby. Dawca nie może być nosicielem HIV, żółtaczki, cytomegalii.

Następnie chętny zgłasza się na badanie krwi, które poza danymi podstawowymi ma ustalić antygeny zgodności tkankowej (HLA). Jeśli wszystko jest w porządku, dawca wypełnia deklarację członkowską i trafia do światowej bazy danych.

Dostęp do niej mają ośrodki transplantologiczne z całego świata. Jeśli znajdzie się chory z takimi samymi antygenami, dawca szpiku może wreszcie dokonać szlachetnego czynu. Prawdopodobieństwa dopasowania antygenów dawcy i biorcy wynosi 1:25000.